Het heeft me altijd gefascineerd waarom zangers de naam hebben niet erg ritmisch te zijn. Mijn ervaring is namelijk dat de meeste zangers wel degelijk een normaal ritmegevoel hebben, maar dat ritmisch zingen desondanks een uitdaging kan zijn. Veel voorkomende issues zijn bijvoorbeeld inzetten die te laat komen of ongelijk zijn, en noten die te lang worden aangehouden. Een van de belangrijkste oorzaken van onritmisch zingen is dat de aandacht van veel zangers in eerste instantie uitgaat naar de melodie en tekst, vooral bij een langzaam of medium tempo dragers van de emotie. Ook door het opgaan in de klank van de stem wordt het ritme nogal eens vergeten.
Maar ritmisch zingen heeft ook een fysieke component. Heb je een inzet op de eerste tel dan moet je, wil de inzet op tijd zijn, vóór die eerste tel ingeademd hebben. Ga je óp de eerste tel inademen dan is je inzet altijd te laat. Het op tijd inademen voor een inzet is een gewoonte die veel zangers bewust moeten oefenen. Daarnaast is het zo dat als je je toon eenmaal te pakken hebt het fysiek minder moeite kost om deze toon aan te houden dan om hem weer af te sluiten. Dit speelt vooral aan het einde van een langere zin en heeft alles te maken met adem-’management’. Er ontstaat hierdoor een keten van gebeurtenissen want als je de zin te laat afsluit heb je ook minder tijd om opnieuw in te ademen. Met als gevolg dat je te laat inzet voor de volgende zin. Hoe hoger het tempo van het stuk hoe meer dit speelt.
Wil je de ritmiek, oftewel de timing, van je zang verbeteren dan helpt het enorm om te werken aan het duidelijk en op tijd uitspreken van de medeklinkers. Niet alleen aan het begin van ieder woord of lettergreep, maar juist ook aan het einde. Als je daarbij ook op de juiste lengte van het woord let zal je direct verschil merken, probeer maar. De volgende keer meer over ritme!
© 2026 Ineke Vandoorn
ZING Magazine nr 130- aug/sept 2026